Om 3:10 heb ik een trein bij je om Hume te hebben ..

Na ‘Johnny D, die me gisteren teleurstelde.”Ik wilde al klaar zijn met het kijken naar een bioscoop (voor altijd), de zwarte lijst van Mann, Depp, Bale en anderen binnenkomen (nou ja, en er is niets om in verveling te rijden), schakel nooit de computer in (zomaar) en maak het leven in het algemeen op de keukentafel af op de keukentafel (op de een of andere manier).
Het leven werd vervaagd, de kleuren waren zelfvernest, de muziek nam af en er bleef alleen een rustige hartslag over tegen de achtergrond van een bitter bewustzijn dat er slechte (oké: dubbelzinnige) dingen in het leven zijn.

Verzameld in geest, de zee van mannelijke gemiddelde tranen echter wegvegend, van de tafel staan, ging weer aan de monitor zitten en begon allerlei films te kijken.
Nou, je geloofde niet in alles wat je hierboven schreef, m?
Het is waar, ik ben erin geslaagd om te kijken terwijl een film.
Maar hij was genoeg om trieste gedachten weg te gooien over de dag voorbij.
Dus, “Train naar Hume”, Hij ‘3:10 naar Yuma’.
Ja, opnieuw met bale.

De film over hoe slecht oom in handen viel van goede ooms, en ze moesten hun burgerplicht vervullen en de schurk achter de tralies sturen.
De film gaat over hoe goed ooms niet altijd goed blijven tot het einde. Zelfs goede ooms geven de neiging op te geven en hun te verraden.
De film is dat zelfs degenen die dachten dat hij haar heeft vermoord, haar acties en wereldbeelden hebben gedood.
De film is dat je, nadat je eenmaal een woord hebt gegeven, het moet kunnen vasthouden. Zelfs als het op het eerste gezicht onmogelijk is.
De film is dat er in ons in ieder van ons een held is – ja, in elk, in absoluut elk.
De film is dat de slachtoffers soms absoluut tevergeefs zijn.
De film over dat opgeven van een onmogelijk doel is geen uitweg. Het is beter om te proberen te sterven dan niet te proberen … en, zoals het bleek, ook sterven.
Film … Film over veel.
Nogmaals, de film zal dat zijn JIJ U zult zien.
Ik hou van zulke films.
Na het kijken aan hen nadenken is een voortdurend plezier.

Wilde West.
In welk tijdsegment, ik https://damslots.nl/ zal niet zeker zeggen.
Verstrikt in schulden (en problemen, die het gevolg zijn) boer Dan Evans (Christian Bale) Samen met de twee zonen was hij getuige van de volgende, twintigste overval van Diligyans.
Bende Bena Wade (Russell Crowe)was de organisator en uitvoerder van een wrede aanval.
En zelfs, met ongewenste getuigen in de persoon van Evans en zonen, nam ze hun paarden.
Het is onwaarschijnlijk dat een van de twee partijen dachten dat het lot hen nauw zou verbinden.
Het gebeurde gewoon zo dat Dan Evans een beetje tijd na dat wegincident, die eerder deelnam aan de oorlog tussen het noorden en het zuiden en daarom in staat waren om wapens te verwerken, de persoonlijke escort Ben Wade werd. Escort naar de trein in 3 uur 10 minuten. Traint naar THUIS.
Ben zelf was duidelijk niet leuk, en op weg naar zijn niet -vrijheid doodde hij actief Dan’s collega’s – dan zou hij zijn keel snijden, dan zou hij de afgrond gooien.
Ben’s bende, wiens tijdelijke leider na de verovering van Ben een zeker werd Charlie Prince (Ben Foster), Deze onderneming hield nog niet meer van, en natuurlijk volgde het ook de sporen van Wade, om niet al te aangenaam arrogante indringers en erg aardig te maken – haar baas.

Misschien is het niet erg interessant.
Ergens te triviaal, vooral als ik zeg dat later de zoon van de eerste zal deelnemen aan de avonturen van Dan en Ben- William. En red zelfs de huid van de vader. Twee keer.
Maar in feite ..
Wilde West, ongeschoren mannen met revolvers (alles wordt verondersteld, hoe), paarden die overeenkomen met het kleurenschema, natuurlijk, thematische muziek en gedetailleerd landschap, die dat tijdperk weergeven – dit ziet er allemaal prachtig, betoverend en aantrekkelijk uit.
Indiening van de plot, dialogen, de moraal van deze fabel, intriges (laat de finale heel goed mogelijk zijn) en, natuurlijk, het acteerspel – hier is het, Western van onze tijd. De belangrijkste westers van onze tijd, zou ik zeggen.

Russell Crowe In de rol Bena Waid Het bleek een gedenkwaardig personage te zijn.
De volledige gelijkmoedigheid op het gezicht, die vreemd wordt gecombineerd met goed gedragen gezichtswerk, is fascinerend en laat niet los.
Charismatisch en, zo niet voor het gangster verleden, heden en toekomst, positief in het beeld achtergelaten naar zichzelf en ervaringen.
Desondanks zou ik het niet in duidelijk negatieve karakters schrijven–het einde hints dat Ben Waid een geweten heeft. Ergens daar.
En dit geeft volledig een kans op revalidatie in de ogen van de kijker.
En nog verder, wanneer hij uit de gevangenis ontsnapt, zal hij wetteloosheid blijven regelen op de wegen.
Laten.
Het zal er zijn, in de toekomst, en nu stapte hij vrijwillig in de trein en vertrok naar zijn zin.
Of deed alsof hij wegging.
Ja, ja, ik heb het over hetzelfde: wat er met hem zal gebeuren, is onbekend.
Maar je kunt veronderstellingen maken.
En Crowe speelde feilloos.

Meneer Evans Bale – bescheiden, kalm, koud –bloedig, redelijk … boer, ja.
Zoals reeds vermeld, een soldaat in het verleden.
Een schotpoot bleef als een souvenir.
Een prothese in plaats van het en 198 dollar in een zak voor dit ongeval.
Dan heeft niemand verteld dat de enige strijd waaraan hij deelnam een terugtrekkend personage was en hem zijn eigen bondgenoot schoot.
Ik heb het niemand verteld omdat ik me schaam.
Hij is niet de schuld, maar hij schaamt zich nog steeds voor degenen wiens schuld is gebeurd.
In zijn ziel is hij een echte held.
Een die de nummers dan zijn geschreven.
Maar om te pronken, opvallen, worden erkend dat de droom van Dan Evans is.
In werkelijkheid zijn twee kinderen, waarvan er één ziek is met tuberculose, verlies van interesse van de zijkant van de vrouw, schulden, verbrand door de hangar en de spoorweg onder het oor na enige tijd.
Gewicht van de mislukte held.
Mislukt, zo niet voor bin uda en dit hele verhaal.
Toen, toen iedereen zijn handen liet vallen, zich overgaf en stierf, liep Dan alleen met een Widom’s geboeid 800 meter onder de elke tweede beschietingen van meer dan een dozijn mensen, onder wie echte meesters van hun ambacht waren.
Hij rende en hield zijn leven voor zichzelf en Benu.
Hij rende en legde de bandiet op de trein. Aan de yuma.
En stierf.
Maar bewees dat het onmogelijke nog steeds mogelijk is.
En hij bewees dat een echte man niet degene is die zijn borst uitsteekt met een wiel, opscheppen en met een revolver zwaait voor de neus van de vijand, en degene die, nadat hij een belofte heeft gedaan, het tot het einde nakomt.
Dat is hoe gewoon.
Wat er ook gebeurt.
En Bale speelde feilloos.

Vermoord dan Charlie Prince.
Het huiveringwekkende bloed met zijn blik en gelijkmoedigheid Charlie de prins.
Degene die Ben al die tijd bij zijn erepost heeft vervangen.
Gedood omdat hij zijn leider wilde bevrijden.
Het verlangen is begrijpelijk.
Bin Wida waardeerde waarschijnlijk de loyaliteit van zijn bende.
Maar moed, onwrikbaarheid voor het doel en professionaliteit van Dan Evans Ben waardeerde nog meer.
Je kunt zeggen dat het hem door de ziel heeft aangeraakt.
En hoe slecht hij ook is, hij besefte dat er in dit leven iets waardevoller is.
Dit uitleggen aan zijn bende was de enige manier.
Een kogel.
En dan menselijk als hij nog steeds bij haar komt.

“Train naar Hume” – De film die wordt gehouden op chique visualisatie en idee.
Of moraliteit, wat dan ook.
Hij, de film, zal je niet nieuwe horizon horizonten onthullen, zal waarschijnlijk niets leren, maar de reden zal nadenken over bepaalde dingen.
Nou, gedurende twee uur gedurende twee uur om in de onvergelijkbaar nagebouwd sfeer van het Wilde Westen te storten – dit is prachtig, zelfs voor degenen die niet uit die periode faneren.
Na deze film, om een fan te worden, is er elke kans.
Hij is gewoon mooi, gewoon interessant, gewoon spannend en aan het einde gewoon aanraken.

Strikte aanbevelingen voor het bekijken van een film dat er geen verlangen en speciale redenen zijn om een fout te vinden.

(Er was een flash -speler, maar sinds 2020 is Flash niet ondersteund door browsers)